The Watermelon Woman is een spitse metamix van filmcollege en romantische komedie in een. Dunye geeft doorwrocht commentaar op het wegschrijven van zwarte filmgeschiedenis in Hollywood, maar schetst ook een geestig beeld van de academische biotoop genaamd ‘queer media studies’. Dunyes eerste lange film – tevens de eerste speelfilm geregisseerd door een zwarte lesbische vrouw – ging in 1996 in première op de Berlinale en won de Teddy Award voor Beste LGBTQIA+-speelfilm. In Nederland was de film niet eerder in de filmtheaters te zien.