In een zelfgebouwde tent aan de rand van Amsterdam wordt eind 2021 het lichaam gevonden van de Engelse Stanley Powton. Stichting De Eenzame Uitvaart, een initiatief waarbij dichters een gedicht schrijven voor mensen zonder nabestaanden, spoort zijn zoon Marcus op, nét op tijd voor de begrafenis. Als baby heeft Marcus zijn vader één keer ontmoet en hij probeerde hem al jaren te vinden. Marcus wil zijn vader postuum leren kennen. Samen met filmmaker Cindy Jansen keert hij terug naar de plek waar Stanley leefde en stierf. Zonder de tent, maar met de sporen van een leven buiten de instituties. Voor Marcus zijn het schatten. Terwijl hij zijn vaders spoor volgt, groeit bij Marcus de identificatie. Stanley’s radicale terugtrekking uit de samenleving wordt een verleidelijk tegenbeeld van Marcus’ eigen leven. Zijn wantrouwen tegenover instanties neemt toe en hij raakt steeds meer gefascineerd door mannelijke online ideeën die controle, zelfredzaamheid en zelfbeheersing beloven. Met behulp van AI-gegeneerde beelden onderzoekt de film hoe herinnering en identiteit worden gevormd en herschreven en wordt ook Marcus' wankele grip op zijn eigen verhaal zichtbaar. Wat begon als een zoektocht naar een verdwenen vader, verschuift gaandeweg naar Marcus’ verlangen om buiten het systeem te leven. Een nieuwe start buiten Nederland, op zijn eigen voorwaarden.