Ooit een zelden vertoonde cultfilm, nu een klassieker van feministische cinema. Wanda, van de vroeg gestorven acteur en filmmaker Barbara Loden, belicht aangrijpend het lot van een gescheiden moeder op drift. Ze wordt fenomenaal neergezet door Loden, die ook tekende voor scenario en regie. Wanda zou Lodens eerste en laatste lange speelfilm blijven. De film werd lovend ontvangen op de festivals (onder meer winnaar van de Prijs voor Beste Buitenlandse Film van het filmfestival van Venetië) en maakte indruk als portret van een vrouw die weinig keus heeft in haar leven, zichzelf als onmondig beschouwt en voortdurend in handen valt van verkeerde mannen, onder wie een bankrover. In 2010 werd de film gerestaureerd (vanaf de originele 16mm-kopie en de 35mm-distributiekopie) en kwam in de belangstelling te staan als boegbeeld van de Amerikaanse feministische cinema, gemaakt door een vrouw die evenveel aandacht verdiende als de grensverleggende mannelijke makers van het nieuwe Hollywood. De restauratie werd gedaan door UCLA Film & Television Archive, met steun van Gucci en The Film Foundation.